Αναπαραγωγή, αποδράσεις, αξιοθέατα, εκδρομές, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας με βάση δημοσιεύσεις από τα μ.μ.ε.

Πάμε Γυψέλη, Κυψέλη

Ο πρώτος χρονολογικά και σημαντικότερος, μαζί με τον Δημήτριο Καμπούρογλου, ιστορικός της Αθήνας Διονύσιος Σουρμελής, αμέσως μετά την εθνική ανεξαρτησία, έγραψε στην καθαρεύουσα και δημοσίευσε το 1834 την "Ιστορία των Αθηνών κατά τον υπέρ ελευθερίας αγώνα". Ως Αθηναίος και αγωνιστής του 1821 έχει προσωπική γνώση όχι μόνο των γεγονότων που περιγράφει αλλά και της τοπογραφίας του λεκανοπεδίου και ειδικότερα της νέας πρωτεύουσας του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Ανάμεσα στα άλλα, περιγράφει με λεπτομέρειες όχι μόνο την Αθήνα αλλά και τα γύρω χωριά. Επιμένει δε στην προέλευση της ονομασίας τους.

Ειδικότερα, αναφερόμενος στην ονομασία της σημερινής "Κυψέλης", που τότε φυσικά ήταν ένα χωριουδάκι, γράφει: "η Γυψέλη… σημαίνουσα γυποφωλεάν εξ ης η Κυψέλη· εκλήθη δε το χωρίον τούτο Γυψέλη από τους εμφωλεύοντας εις τον χώρον αυτόν γύπας". Και παρακάτω, αναφερόμενος στα Τουρκοβούνια, προσθέτει: "Το βουνόν τούτο καλείται εις τα τουρκικά ταπία και χοτζέτια αετοφωλεά, ταυτόν τη Γυψέλη".
Απόστολος Κοκόλιας  δικηγόρος - συγγραφέας - Εφημ. Αυγή

Tεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, Τεχνολογικό - Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, Μουσείου Μεταλλείας - Μεταλλουργίας,

 Tεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου Του Γιώργου Ν. Δερμάτη*

Κατά την περίοδο 1990-1994 της πρόδρομης κρίσης με τη βιομηχανική κατάρρευση του Λαυρίου και της ταυτόχρονης αφετηρίας υπέρβασής της, η πάλαι ποτέ κραταιά Γαλλική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου είχε εκπνεύσει. Η απόλυτη σιγή του χώρου, ευτυχώς γρήγορα, έδωσε τη θέση της στις διακλαδώσεις, με τη μετεξέλιξή της στο Τεχνολογικό - Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, που ήρθε να σηματοδοτήσει τη συνάντηση της ιστορικής μνήμης με τον σύγχρονο πολιτισμό και τις τεχνολογικές καινοτομίες.

Η ευόδωση αυτού του εγχειρήματος έγινε με την επιστημονική και οργανωτική πρωτοπορία του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, κυρίως της Σχολής των Μεταλλειολόγων -που είχε και την έμπνευση του έργου- με τις αποκαταστάσεις των εδαφών και των αρχιτεκτόνων με τις αποκαταστάσεις των κτηρίων, παράγοντας νέα έργα και νέα γνώση διεθνούς ενδιαφέροντος. Σταθερός σύμμαχος ήταν η λαυρεωτική κοινωνία και η πολιτική ηγεσία της, που ήρθη στο ύψος των περιστάσεων, με τον Δήμο Λαυρεωτικής τότε στην πρώτη γραμμή.

Ανάλατος

Αγγελου Μανταδάκη.

Βαδίζοντας προς την παραλία της Αθήνας, περνάμε μέσα από τις γειτονιές που αποτελούν τον σημερινό Νέο Κόσμο και τις διασχίζει το σύγχρονο τραμ. Κάποια στάση του ονομάζεται «Μάχη Αναλάτου». Ο «Ανάλατος» είναι μια περιοχή στα όρια του Νέου Κόσμου με τον Δήμο της Νέας Σμύρνης στο ύψος περίπου του Αγίου Σώστη στη λεωφόρο Συγγρού.
Ο μύθος λέει πως πήρε το όνομά της από ένα πηγάδι, το μοναδικό της περιοχής που είχε γλυκό νερό. Με δεδομένη τη θέση του πηγαδιού κοντά στην παραλία θεωρήθηκε περίεργο που το νερό του δεν ήταν γλυφό. Έτσι με τα χρόνια η μοναδικότητα αυτή καθιέρωσε και το όνομα ανάλατος.

Μετς

Του Άγγελου Μανταδάκη*

Όταν κάποτε ο αείμνηστος Άγγελος Ελεφάντης ήθελε να πειράξει κάποιους φίλους του, που τους συναντούσε στην αγαπημένη του γειτονιά, το Μετς, τους ζητούσε... διαβατήριο.

Όποιος ή όποια περνούσε τα σύνορα του Μετς προερχόμενος από άλλη γειτονιά ή προάστιο όφειλε να έχει μαζί του τη σχετική... άδεια. “Το Μετς δεν είναι ό,τι κι ό,τι” έλεγε και ξαναέλεγε ο Άγγελος Ελεφάντης και το πρόσωπό του φωτιζόταν.

Αφήσαμε τον περίπατό μας στη συνοικία αυτή έπειτα από αρκετές άλλες όχι για λόγους υποβάθμισης, μάλλον το αντίθετο. Η ονομασία της περιοχής οφείλεται στην πρώτη μπιραρία που άνοιξε στα 1870, στην έρημη από σπίτια τότε πλαγιά του Αρδηττού, ένας Βαυαρός και την ονόμασε Μετς. Η εν λόγω μπιραρία αργότερα μετατράπηκε σε καφέ αμάν με βιολιά, σαντούρια, κιθάρες και βιολοντσέλα. Παράλληλα, άρχισαν να φυτρώνουν στην περιοχή κέντρα διασκέδασης και θέατρα που συγκέντρωναν οικογένειες από όλες τις γειτονιές της πρωτεύουσας. Οι ολίγον παντρεμένοι και οι ελεύθεροι και ελεύθερες εκείνης της εποχής βρίσκουν χώρο διασκέδασης στη συνοικία που γι’ αυτό τον λόγο ονομάστηκε αργότερα «Παντρεμενάδικα».

Τα βουνά του κόσμου

Του Γιάννη Σχίζα

Στη Γαλλία, οι τουρίστες ξεπέρασαν τον παραδοσιακό αριθμό των 89 εκατομμυρίων και οδεύουν προς το νούμερο των 100 εκατομμυρίων - όπως αναγγέλλει η κυβέρνηση για το έτος 2020...Ο αριθμός είναι συγκλονιστικός εάν συγκριθεί με δεδομένα παρελθουσών εποχών και ιδιαίτερα με αυτό της δεκαετίας του '80, όταν το σύνολο των ξένων επισκεπτών προς τη Μεσόγειο μόλις έφτανε τον αριθμό των 100 εκατομμυρίων...

Ο παλιός τουρισμός εμπεριείχε ικανή δόση περιηγητισμού και μεγάλο αριθμό ανθρώπων της περιπέτειας. Τώρα φαίνεται πως τα ποσοστά αυτά έχουν τροποποιηθεί, οι «συνετοί οικογενειάρχες» παίζουν τον ρόλο τους αλλά και οι οπαδοί του «εξτρέμ τουρισμού» δεν απουσιάζουν από τη γοητευτική επίδειξη προσόντων. Το πνεύμα αυτό της συναρπαστικής συνάντησης με τον κίνδυνο θα εκφράσει -προκειμένου για τα επικίνδυνα ορεινά σπορ- ο Denis Bertrand, ο οποίος και θα σκιαγραφήσει τον Βert Lenar*, μια «αδελφή ψυχή» της ορειβασίας: «Ονειρεύεται επικίνδυνα σχέδια. Το πρόβλημα είναι ότι έξι μήνες αργότερα τα πραγματοποιεί... Πετάει με ελικόπτερο. Πηδάει με αλεξίπτωτο. Παίρνει θέση και κατεβαίνει με snowboard. Ξανακατεβαίνει στον αέρα. Κάθε εργαλείο είναι ένα άγνωστο, αλλά ελκυστικό αντικείμενο... Τα εξαρτήματά του ανήκουν στην τελευταία υψηλή τεχνολογία. Το βουνό δεν είναι παρά μια πρόφαση για περιπέτεια».

Πετράλωνα.

Άγγελος Μανταδάκης
Είναι η μοναδική περιοχή του Δήμου Αθηναίων που τον Φεβρουάριο του 1925 η Βουλή των Ελλήνων απαγόρευσε διά νόμου την κυκλοφορία κατσικιών στους δρόμους της. Πριν από αυτό, τα κατσίκια κυκλοφορούσαν ελεύθερα και ανενόχλητα σε όλη τη συνοικία καταστρέφοντας τα πάντα, ακόμη και τις αποθήκες αλατιού του κρατικού μονοπωλίου. Για να εφαρμοστεί ο νόμος που ψηφίστηκε, ο πρώτος στην Ιστορία ίσως σε ολόκληρη την Ευρώπη, έπρεπε να πειστούν τα… κατσίκια, δηλαδή οι ιδιοκτήτες τους, ότι ο νόμος του κράτους πρέπει να εφαρμόζεται. Έτσι η γειτονιά «αποκατσικοποιήθηκε» και πήρε τη σημερινή της ονομασία Πετράλωνα, λόγω της ύπαρξης αλωνιών όπου οι Αθηναίοι επεξεργάζονταν τα σιτηρά.

Πολιτισμός, τουρισμός, Αρχαιολογικό Μουσείο Ανδριανός, Μύθοι, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (τηλ. επικοινωνίας 213214 4891) λειτουργεί Δευτέρα 13:00-20:00, Τρίτη-Κυριακή 09:00-16:00. Κλειστό 25-26 Δεκεμβρίου και 1 Ιανουαρίου, πολιτισμός τουρισμός, ΣΕΤΕ, Ρέτσος

Μάνια Ζούση
Λίγο πριν την έλευση του 2018, χρονιά κατά την οποία η Αθήνα στέφεται Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου, ο δήμος της πόλης δημοσιοποιεί μια φιλόδοξη έρευνα σχετικά με τις πολιτιστικές προτιμήσεις των Αθηναίων, που διεξήγαγε η εταιρεία Public Issue για λογαριασμό του Δικτύου Πολιτισμού.
Σύμφωνα με τον διευθυντή της εταιρείας κ. Γιάννη Μαυρή, η γενική αυτή έρευνα “επιβεβαιώνει την εκτίμηση περί αλλαγής του χαρακτήρα της πόλης”, χωρίς ωστόσο συγκριτικά στοιχεία.
“Ένα ζήτημα όπως ο πολιτισμός, περίπλοκο και πολυπαραγοντικό δεν αντιμετωπίζεται μόνο από μια έρευνα”, όπως εξήγησε. «Ωστόσο μπορεί να μας δώσει τη χαρτογράφηση κι ένα περίγραμμα των θεμάτων». Η έρευνα, που έχει 7 άξονες, έγινε σε δείγμα χιλίων ατόμων.
Αναφορικά με τις επισκεψιμότητες στους χώρους πολιτισμού, πρώτο έρχεται το Μουσείο της Ακρόπολης με 39% των ερωτηθέντων να το έχουν επισκεφθεί τον τελευταίο χρόνο. Ακολουθεί το Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος με 26%, η Τεχνόπολη με 24%, το Μέγαρο με 22%, το Μουσείο Μπενάκη με 19%, το Εθνικό Αρχαιολογικό με 17%, το Φεστιβάλ Αθηνών με 14%, το Βυζαντινό Μουσείο με 12%, το Κυκλαδικής με 12% και το Εθνικό Θέατρο με 10%.
Προκύπτει πως το 65%, δηλαδή τα 2/3, των Αθηναίων έχουν επισκεφθεί έστω και μία φορά, έστω έναν από τους 44 φορείς του Δικτύου.

Εξάρχεια, Πλάκα

Παναγόπουλος Θάνος.

Όταν ήρθε ο Όθων, Αθήνα ήταν μόνο η Πλάκα. Ονομασία αρβανίτικη που θα πει «παλιά πόλη». Σταδιακά, η νέα πρωτεύουσα άρχισε να αναπτύσσεται και πρώτη γειτονιά που δημιουργήθηκε ήταν η ευρύτερη περιοχή της σημερινής Νεάπολης (δηλαδή «Νέα Πόλη» κατ' αντιδιαστολή με την Παλιά Πόλη της Πλάκας) που απλώθηκε ως τα Πιθαράδικα, τα μετέπειτα Εξάρχεια. Η περιοχή Νεάπολης - Εξαρχείων έγινε στις επόμενες δεκαετίες κάτι σαν το «Quartier Latin της Αθήνας» όπου διέμεναν και εργάζονταν ανοιχτόμυαλοι διανοούμενοι, καλλιτέχνες, μποέμ, φιλόσοφοι, αλλά και φοιτητές.
Παρά τους πολέμους, την κατοχή και την αστυφιλία, τα Εξάρχεια παρέμεναν «γειτονιά σκέψης και αμφισβήτησης».

Κυψέλη, Φωκίωνος Νέγρη, έκθεση ζωγραφικής, ζωγραφίαν ποίησιν σιωπώσαν, την δε ποίησιν ζωγραφίαν λαλούσαν, Σιμωνίδης, Κέα, 1-23 Δεκεμβρίου Ώρες λειτουργίας: Τρ.-Παρ.: 16.30-21.30, Σαβ. 11.30-14.00.

Της Λήδας Καζαντζάκη

«Είναι συνοδοιπόροι σε δύσβατους, παράλληλους δρόμους» ο λόγος και η εικόνα γράφει σε ένα από τα δοκίμιά του για την τέχνη ο Γιάννης Ψυχοπαίδης, ο ζωγράφος που έχει αποτυπώσει στο έργο του με ενδελέχεια τους διαχρονικά άρρηκτους δεσμούς των δύο αυτών μορφών της έκφρασης. Μοιάζει να ασπάζεται το επίγραμμα του λυρικού ποιητή της κλασικής αρχαιότητας Σιμωνίδη από την Κέα, όπου χαρακτηρίζει «την μεν ζωγραφίαν ποίησιν σιωπώσαν, την δε ποίησιν ζωγραφίαν λαλούσαν».

Το πρώτο του κομμάτι αποτελεί και τον τίτλο μιας έκθεσης που γίνεται τις ημέρες αυτές στην blank wall gallery, στη Φωκίωνος Νέγρη. 43 καλλιτέχνες παρουσιάζουν εκεί έργα που αναδίνουν την υποδόρια σχέση της ποίησης με τη ζωγραφική. Δείχνουν πρόσωπα πλασμένα με έντονες ή αχνές γραμμές από κάρβουνο και μολύβι ή μεγάλες κηλίδες συμπληρωματικών χρωμάτων. Πρόσωπα που φανερώνουν, μέσα στην ίδια την παραμόρφωσή τους, τον κερματισμό τους αλλά και την τρυφερή ή καθαρή διατύπωσή τους, την απορία και την απόγνωσή τους σε μια πραγματικότητα ξένη προς την εσωτερική τους σύνθεση. Προβάλλουν σώματα ακέφαλα, σαν αρχαία, σπασμένα αγάλματα, που αναπτύσσονται μέσα στους ρυθμούς της πλαστικότητάς τους και συγκρατούν μέσα στη λιτή σχηματοποίησή τους ή τη σουρεαλιστική απίσχνασή τους το πνεύμα που τα διακατέχει. Καταγράφουν τοπία εκρηκτικά, ομιχλώδη, εφιαλτικά, με φόρμες που διεισδύουν το ασυνείδητό μας και ανατρέπουν την κλασική, πλατωνική άποψη για την ποίηση ως ενδημούσα στον κόσμο του απεικάσματος και όχι του αρχετύπου.

Μοναστηράκι

Γράφει ο Άγγελος Μανταδάκης.

Στην καρδιά της Αθήνας, σε όποιο σημείο κι αν βρεθείς, όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις, θα φτάσεις στο Μοναστηράκι. Πουθενά αλλού δεν θα βρεις ανακατεμένες τόσες διαφορετικές εποχές, τόσους πολιτισμούς, τόσους ρυθμούς όσο εκεί. Σε αυτή τη γωνιά του αθηναϊκού κέντρου θα μπορούσε να φανταστεί κανείς τον ναό του Ερμή, του θεού του εμπορίου. Αλλά το Μοναστηράκι είναι ταυτόχρονα χώρος για κάθε είδους συναντήσεις Αθηναίων και μη: για δουλειές, βόλτα, καφέ, ψώνια μαζί με καφέ και πολλά άλλα. Στα λίγα τετραγωνικά μέτρα της πλατείας απεικονίζεται ολόκληρη η ιστορία της Αθήνας.

Αυστρία η κίνηση για το 2018

Μετά τις σημαντικές αυξήσεις στις φετινές κρατήσεις τους για διακοπές στην Ελλάδα, οι μεγαλύτερες ταξιδιωτικές επιχειρήσεις της Αυστρίας αυξάνουν εκ νέου τις προσφερόμενες δυνατότητές τους για την Ελλάδα, ως κορυφαίου τουριστικού προορισμού τους, όπως ανακοινώθηκε σήμερα από τους δύο μεγαλύτερους τουριστικούς ομίλους της χώρας, «TUI Austria» και «Rewe Austria Touristik».

Σύμφωνα με τον διευθυντή του «Rewe Austria Touristik», Μάρτιν Φαστ, για την Ελλάδα έχει αυξηθεί για το 2018 κατά 30% ο αριθμός των εγγυημένων θέσεων σε αεροπορικές πτήσεις, ενώ από τον «Tui Austria» αναφέρεται αντίστοιχα μία αύξηση κατά 20% στον αριθμό των θέσεων, σε σχέση με εφέτος.

Ταυτόχρονα από τον «Tui Austria» επισημαίνεται πως η Ελλάδα υπήρξε εφέτος το καλοκαίρι ο τουριστικός προορισμός με τις περισσότερες κρατήσεις γι' αυτόν τον μεγαλύτερο αυστριακό τουριστικό όμιλο, του οποίου ο κύκλος εργασιών με την Ελλάδα παρουσίασε αύξηση 25% σε σχέση με το 2016, ενώ συνολικά ο διεθνής τουριστικός όμιλος TUI έφερε μέσα στο 2017 στην Ελλάδα 2,5 εκατομμύρια τουρίστες.

Χαλκίδα νέο μουσείο Αρεθούσα


Τα εγκαίνια του νέου αρχαιολογικού μουσείου Χαλκίδας «Αρέθουσα» (α' φάση), της «οικίας» του Ενετού βαΐλου και του ρωμαϊκού γυμνασίου, θα πραγματοποιήσει το υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Εύβοιας το Σάββατο 2 Δεκεμβρίου στις 18:00 στο νέο Μουσείο «Αρέθουσα».

Πρόκειται για τα έργα που εκτελέστηκαν στη Χαλκίδα με αυτεπιστασία από την Εφορεία Αρχαιοτήτων (ΕΦΑ) Εύβοιας και συγχρηματοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ από το ΠΕΠ Στερεάς Ελλάδας (2007-2013). Συγκεκριμένα, όπως ενημερώνει με ανακοίνωσή του το ΥΠΠΟΑ, πρόκειται για:


« 1. Την «οικία» του Ενετού βαΐλου, κτήριο διοικητικού χαρακτήρα με τρεις βασικές οικοδομικές φάσεις. Η παλαιότερη ανάγεται στον 13ο/14ο αιώνα και αποτελεί το μόνο δείγμα κοσμικής αρχιτεκτονικής του Negrοponte. Αργότερα κατά την οθωμανική περίοδο το κτήριο μετασκευάζεται σε αρχοντική κατοικία, ενώ στα τέλη πλέον του 19ου αιώνα αποκτά νεοκλασικά χαρακτηριστικά.

2. Το γυμνάσιο ρωμαϊκών χρόνων, τη λεγόμενη «παλαίστρα», όπου αποκαλύφθηκε ένα συγκρότημα κτηρίων, που μπορεί να ταυτιστεί με γυμνάσιο και λουτρό. Ανάγεται στον 4ο μ.Χ. αιώνα και διατηρεί σε πολύ καλή κατάσταση ψηφιδωτά δάπεδα, που απεικονίζουν αθλήματα.

Ανδριανός

Τον Αδριανό, αυτόν τον περίφημο Ρωμαίο με το παρατσούκλι «Graeculus», δηλαδή Ελληνίσκος, που αγάπησε τις τέχνες και τα γράμματα, εμπνεύστηκε από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και συνδύασε αριστοτεχνικά τον αυτοκράτορα με τον διανοούμενο της δράσης, τον ταξιδευτή, τον ποιητή και εραστή σωμάτων και ψυχών με τον ορθολογιστή που δεν δίστασε να καταφύγει στον μυστικισμό, τον διοικητή και τον στρατηγό, φέρνει στο προσκήνιο το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο μέσα από την περιοδική έκθεση «Αδριανός και Αθήνα. Συνομιλώντας με έναν ιδεατό κόσμο». Η έκθεση, που εγκαινιάζεται τη Δευτέρα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, παρουσία της υπουργού Πολιτισμού, και θα διαρκέσει ένα χρόνο, επιχειρεί να αναδείξει τον φιλελληνισμό, τη σχέση του Ρωμαίου αυτοκράτορα με το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, εμφανή σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και της δράσης του. Πραγματοποιείται δε συνεργασία με την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή, στο πλαίσιο της συμπλήρωσης 1.900 χρόνων από την ανάρρησή του στον θρόνο, το 117 μ.Χ.

Κεραμικός

Του Άγγελου Μανταδάκη*

“Πώς γίνεται να χτίζετε εκκλησίες μέσα στους αρχαιολογικούς σας χώρους;” ρώτησε ένας Γερμανός τουρίστας όταν αντίκρισε τον ναό της Αγίας Τριάδας μέσα στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού. “Δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα”, του απάντησα “αλλά αποτελεί διεθνές φαινόμενο που συναντάς από την Ιβηρική μέχρι την Ανατολή”.

Ο Κεραμεικός ως συνοικία πήρε το όνομά του κατά μία εκδοχή από τον ήρωα Κέραμο και κατ’ άλλη από τους τεχνίτες κεραμείς που είχαν τα εργαστήριά τους στην περιοχή. Έγινε όμως ιδιαίτερα γνωστός από το μοναδικό αρχαίο νεκροταφείο των Αθηνών, το οποίο περιλάμβανε και τον χώρο που ονομάστηκε Δημόσιον Σήμα. Ήταν ο χώρος ταφής των επιφανών Αθηναίων και των πεσόντων σε πολέμους. Εκεί έθαψαν τους πρώτους νεκρούς του Πελοποννησιακού Πολέμου και εκεί εκφώνησε τον περίφημο “Επιτάφιο” ο Περικλής. Κάτω από τα θεμέλια κάποιας πολυκατοικίας, πιθανόν στην οδό Πλαταιών, πρέπει να έχει ταφεί και ο ίδιος Περικλής.

Συνέντευξη του Τόμας Έλερμπεργκ στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Αντώνη Πολυχρονάκη

Συνέντευξη του Τόμας Έλερμπεργκ στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Αντώνη Πολυχρονάκη.
«H αφετηρία για τον ελληνικό τουρισμό είναι εξαιρετική. Nιώθουμε μια νέα δυναμική στην Ελλάδα. Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε μια νέα βάση, πάνω στην οποία μπορούμε να σχεδιάσουμε για το μέλλον. Βλέπουμε τις πρώτες προόδους. Στην Ελλάδα υπάρχουν τα πάντα, είναι ένας ελκυστικός προορισμός από πάσης απόψεως» λέει ο Τόμας Έλερμπεργκ, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής και υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του ομίλου TUI, τoυ μεγαλύτερου tour operator της Ευρώπη, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Αντώνη Πολυχρονάκη.
«Για την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου στην Ελλάδα έχουμε ένα πιλοτικό πρόγραμμα στην Κρήτη και την Ρόδο» και η TUI έχει «πολλά σχέδια για την Ελλάδα». Ηδη, βρίσκεται στα σκαριά επένδυση για «δέκα νέα ξενοδοχεία στα νησιά και την ηπειρωτική χώρα, μεταξύ των οποίων και το Robinson Club στην Κρήτη» προσθέτει ο κ. Έλερμπεργκ, ο οποίος έλαβε μέρος στο Πολυσυνέδριο Capital+Vision με θέμα «Η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας: Επενδύσεις-Καινοτομία-Ανάπτυξη», που διοργάνωσε το Ελληνογερμανικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο.

Πολυτεχνείο 2017

Όσοι ζήσαμε από μέσα την εξέγερση του Πολυτεχνείου, γνωρίζουμε (ή οφείλουμε να γνωρίζουμε) ότι η ελευθερία που διεκδικούσαμε ήταν µια ελευθερία δίχως όρια - μια ουτοπική ελευθερία. Και ότι δεν υπήρχε πουθενά, παρά µόνο στον τόπο της εξέγερσης. Εντός του Πολυτεχνείου!

«Σε αστυνομικό κλοιό και φέτος οι εκδηλώσεις για την 44η επέτειο του Πολυτεχνείου. Τα μέτρα θα είναι αυξημένα σε σχέση με πέρσι, ενώ την πορεία θα περιφρουρούν περισσότεροι από 3.000 αστυνομικοί...»
(Από τον Τύπο της Τετάρτης, 15.11.2017)

Βιτόριο Αμεντέο Αλφιέρι

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Το κίνημα του Διαφωτισμού στην Ιταλία του 18ου αι. ενεργοποίησε τον πόθο των Ιταλών θεατρανθρώπων για την δημιουργία ενός θεάτρου «τραγωδίας» σε μιαν εποχή όπου το εμπορικό θεατρικό είδος του μελοδράματος κυριαρχούσε. Με πενιχρή παρουσία, οι τραγωδίες έβλεπαν τα φώτα της σκηνής σε αραιά διαστήματα, απευθυνόμενες σε ένα μικρό ακαδημαϊκό και κολεγιακό κοινό. Εκείνος που άλλαξε το θεατρικό τοπίο και τοποθέτησε την τραγωδία στα ενδιαφέροντα του μεγάλου κοινού ήταν ο δραματουργός Β.Α. Αλφιέρι (1749 - 1803).

Φωκίωνος Νέγρη, Κυψέλη

Περπατώντας στην πόλη
του Άγγελου Μανταδάκη*

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 στην πόλη των Αθηνών υπήρχαν ελάχιστοι πεζόδρομοι. Μάλιστα πολλοί Αθηναίοι -κυρίως μικροεπαγγελματίες- θεωρούσαν εχθρική πράξη από τον δήμο την πεζοδρόμηση μπροστά από τα καταστήματά τους επικαλούμενοι την παρεμπόδιση της κυκλοφορίας, τη δυσκολία να γίνονται εκφορτώσεις εμπορευμάτων, ενώ άλλοι ισχυρίζονταν πως πρόκειται για περιττά έξοδα.

Όταν όμως στα τέλη του ’70 ολοκληρώθηκε η πεζοδρόμηση της οδού Φωκίωνος Νέγρη, που συνέδεε την πλατεία Κυψέλης με την οδό Ι. Δροσοπούλου, επί δημαρχίας Δημήτρη Μπέη, οι γνώμες για τις πεζοδρομήσεις άλλαξαν άρδην. Η διάσημη αυτή οδός της Κυψέλης οφείλει το όνομά της στον Φωκίωνα Νέγρη, Αθηναίο πολιτικό και ακαδημαϊκό και μάλιστα πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών.

Αγιος Παύλος, Φίνος Φίλμ

ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΜΑΝΤΑΔΑΚΗ
Μέσα στο κέντρο της πρωτεύουσας, σε απόσταση αναπνοής από την Ομόνοια και δίπλα στους ιστορικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς, συναντάμε τα παλαιότερα κινηματογραφικά πλατό της Αθήνας. Πρόκειται για τα στούντιο της Φίνος Φιλμ, την οποία ίδρυσε ο Φιλοποίμην Φίνος εν έτει 1943.
Η περιοχή που εγκαταστάθηκαν τα στούντιο είναι γνωστή σε παλαιότερους και νεότερους σινεφίλ από τις εικόνες των ταινιών του Φίνου και ονομάζεται Άγιος Παύλος. Οφείλει την ονομασία της στην εκκλησία του Αγίου Παύλου που με χορηγία του Δήμου Αθηναίων κατασκευάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ο Άγιος Παύλος βρίσκεται στο κέντρο της ομώνυμης συνοικίας που συνορεύει μεταξύ άλλων με την πλατεία Βάθη, την πλατεία Αττικής, την πλατεία Μεταξουργείου και σήμερα εξυπηρετείται με δύο γραμμές μετρό. Αλλά η κινηματογραφική σχέση της γειτονιάς δεν σταματά εδώ αφού επί πολλά χρόνια την κοσμούσαν με την παρουσία τους δύο από τους πιο ιστορικούς κινηματογράφους το «Αλκαζάρ» και η «Βικτώρια». Μπροστά στους δύο αυτούς κινηματογράφους, επί της οδού Θ. Δηλιγιάννη, γυρίστηκαν σκηνές της ταινίας «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες». Σε μπακάλικο της περιοχής γυρίστηκε και η κωμωδία «Ο μπακαλόγατος». Ένας πόλος έλξης μικρών και μεγάλων, κυρίως τους θερινούς μήνες, ήταν το «Βουναλάκι». Ένα μικρό ύψωμα ακριβώς απέναντι από τον Σταθμό Λαρίσης, που διατηρείται ακόμα. Εκεί οι μικροί έβρισκαν χώρο για παιχνίδι και οι μεγάλοι για το καφεδάκι τους. Κάπου - κάπου ερχόταν παλαιότερα και ένα μικρό λούνα παρκ.
Ο σταθμός Λαρίσης ήταν τότε στις δόξες του αφού ακόμα και οι επίσημοι ταξίδευαν με τρένο από και προς την Αθήνα. Στα τέλη της δεκαετίας του '50 θυμάμαι την αψίδα που είχαν στήσει στην οδό Δηλιγιάννη για να περάσει ο τότε Γερμανός καγκελάριος Αντενάουερ.

TUI: προοπτικές του ελληνικού τουρισμού

Ερ: Κύριε Έλερμπεργκ, ποιες είναι προοπτικές του ελληνικού τουρισμού;
Απ: H αφετηρία για τον ελληνικό τουρισμό είναι εξαιρετική. Nιώθουμε μια νέα δυναμική στην Ελλάδα και ο τίτλος του συνεδρίου, «Η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας», είναι εξαιρετικά εύστοχος. Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε μια νέα βάση πάνω στην οποία μπορούμε να σχεδιάσουμε για το μέλλον. Βλέπουμε τις πρώτες προόδους και είναι σημαντικό τώρα να σταθεροποιηθεί αυτή η κατάσταση. Στην Ελλάδα υπάρχουν τα πάντα, είναι ένας ελκυστικός προορισμός από πάσης απόψεως.